Let op! Wij zijn met vakantie. Je bestelling wordt maandag 29 juli verstuurd.

Lekkere verhalen

Het verhaal achter echt en eerlijk eten

Het verhaal achter echt en eerlijk eten

Het is altijd eerst een beetje uitproberen als je aan iets nieuws begint. Deze blog begon ik ooit met het idee om enkel en alleen over biologische wijnen te schrijven. Die wijnen zijn altijd gebleven en zullen altijd blijven, maar ik bleek ook over brood, bijen en bier te willen bloggen. Op zich een uitwerking die prima past bij mijn ondernemersmotto, namelijk gewoon doen wat je leuk vindt, maar deze blog kan wel een klein beetje meer richting gebruiken misschien. Ik zal je zeggen wat ik van plan ben, of eigenlijk altijd al van plan was, zonder dat ik dat zelf zo precies wist te benoemen.

Van smaakhelden tot vergeten eten
Ik wil het verhaal achter echt en eerlijk eten beschrijven. That's it. Ik wil boeren en ambachtslieden portretteren, de smaakhelden van deze wereld. Smaakhelden zijn mensen die meestal buiten de schijnwerpers werken. Die liever in hun keuken staan, dan in de bediening, liever tussen de koeien, dan op de verpakking. Ik zal hen zoeken, die prachtboeren en wijnmakers, vissers en kookkunstenaars en hen portretteren en op een voetstuk plaatsen, zoals het echte smaakhelden betaamt. Heel even maar, daarna mogen ze weer rustig hun lekkers bereiden. Ik wil dat anderen hen mee-ontdekken en hen net zo veel als ik gaan (her)waarderen. Naast deze kook- en ambachtslieden ga ik ook proberen om vergeten rassen en gerechten weer tot leven te wekken. Dat is deels nostalgie, deels bittere noodzaak, want het aantal soorten neemt met de dag af. Doodzonde en een gigantisch verlies aan unieke smaken en diversiteit.

Vergeet de fabriek
Ik mag graag koken, heel graag zelfs, maar zelf recepten bedenken, laat staan hier publiceren, dat is niet echt mijn ding. Dat ga ik aan kookvrienden overlaten. Ik ken ze hoor, mensen die met veel passie originele en verrassende recepten bedenken. Zelf ben ik echter meer van het type nakoker. Nakokers koken a la Ravensburger: je volgt de instructies, komt tot een prima eindresultaat en je laat je trots het applaus van het verbluffende eindresultaat welgevallen. Iedereen kan koken.

Categoriseer me echter gerust onder de eetgekken. Dat is een ander soort eter. Een eetgek wil weten wat er achter zijn kiezen verdwijnt. Hoe wordt die geitenkaas gemaakt? Waar komt die mosterd vandaan? Hoe kan het dan deze wijn zo ongelofelijk veel beter smaakt dan de rest? En die zelfgemaakte bramenjam van hem, kan ik dat misschien zelf ook? Dát is waar ik enthousiast van word! En dát is wat ik met jullie wil delen! Zelf honing maken, zelf meel malen, zelf groenten kweken en zelf een beetje de smaakheld uithangen.

We eten ongelooflijk veel uit potjes, flesjes en pakjes, maar kunnen we dat misschien ook zelf maken? Ik heb gemerkt dat het kan. Zelf honing maken, of beter gezegd mijn legertje van honingbijen verzorgen, blijkt me verrassend goed af te gaan. Geef me een bijenkast en ik ben in een andere wereld. Ik vergeet alles om me heen en ben één met de bijen. Een geweldig gevoel!

Ik hoop jullie ook enthousiast te krijgen voor het betere doe-het-zelf werk. Zelf bier maken staat op stapel, maar ik wil ook wel eens wat experimentjes online zetten over zelf kiemen, jammen en hammen. Door te doe-het-zelven kom je dichter bij je eten te staan. En dat is precies wat ik wil:  meer aandacht voor echt eten en mensen weer verbinden met hun voedsel.

Echt en eerlijk eten komt niet uit grote fabrieken. Dat komt uit je eigen moestuin, uit je eigen bijenkast en van die vakman om de hoek. Als je dat eenmaal ziet, dan gaat er een wereld voor je open. Dat is de eetwereld die ik hier wil bezingen.

1001 blogs lang.